Θεώνη Ευαγγελοπούλου

Η διαγνωστική διαδικασία και ερμηνεία της ΑΨΦ

Η διαγνωστική εργασία της Ακουστικο-Ψυχο-Φωνολογίας (ΑΨΦ, μέθοδος Tomatis) 0περιλαμβάνει ένα αναλυτικό ιστορικό και μια εξέταση με το «τεστ ψυχοακουστικής διερεύνησης» (ΤΨΔ), το κατεξοχήν διαγνωστικό εργαλείο της ΑΨΦ. Στην περίπτωση της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης που θα περιγραφεί στην επόμενη ενότητα, δόθηκε έμφαση στο ιατρικό ιστορικό και διεξήχθη, επιπλέον, μια αναλυτική νευροψυχολογική αξιολόγηση από ειδικό.

Το ΤΨΔ μετράει την ικανότητα του αυτιού του εξεταζόμενου να ακροάται, δηλαδή να συνειδητοποιεί τον ήχο που στέλνει το μηχάνημα και να δίνει την σωστή απάντηση. Μετράει την ενεργητική ακρόαση, δηλαδή την συνειδητή ακοή. Πληροφορίες για την παθολογία ακοής προβάλλονται επίσης, αλλά με στόχο να παραπεμφθεί το άτομο σε σταθμισμένο μηχάνημα για τονικό ακοόγραμμα. Το μηχάνημα του ΤΨΔ έχει διαφορετικές σταθμίσεις, οδηγίες και τρόπο εκτέλεσης, με αποτέλεσμα οι ποιοτικές πληροφορίες τις οποίες παρέχει να είναι πλησιέστερες ως προς τον τρόπο με τον οποίο, το ανθρώπινο αυτί ακροάται τους ήχους. Το ανθρώπινο αυτί δεν ακούει όλες τις συχνότητες με την ίδια ένταση. Οι αποκλίσεις από το «ιδανικό» ΤΨΔ υποδηλώνουν τις νευροαισθητηριακές άμυνες και τις θωρακίσεις, δηλαδή τους επιβιωτικούς μηχανισμούς με τους οποίους το άτομο αποφεύγει επώδυνες καταστάσεις ή εμπειρίες όταν απειλείται από αυτές.

Το ΤΨΔ μας δίνει πληροφορίες για τις εξής παραμέτρους, οι οποίες είναι:

1) Η τροχιά της αέρινης και οστέινης ακουστικής καμπύλης. Μετρούμε την τροχιά της αέρινης και της οστέινης ακουστικής καμπύλης και τις αποκλίσεις από την ιδανική ακουστική καμπύλη. Η ιδανική ακουστική καμπύλη είναι μια μονάδα μέτρησης και ένα κέντρο αναφοράς, το σχήμα της οποίας αντιστοιχεί στον βέλτιστο τρόπο ακουστικής αποκωδικοποίησης του αυτιού.

2) Η αλληλοεπίδραση της αέρινης σε σύγκριση με την οστέινη καμπύλη στο ίδιο αυτί ή στις σχέσεις των δύο αυτιών, όταν συγκρίνουμε τις ακουστικές καμπύλες του δεξιού με του αριστερό αυτί. Παραδείγματος χάριν, άλλη θα είναι η ερμηνεία εάν η αέρινη ακουστική καμπύλη είναι υπεράνω της αέρινης και άλλη εάν συμβαίνει το αντίθετο.

3) Οι ηχητικές αντιστροφές: η δυσκολία του αυτιού να εντοπίζει τον ήχο από την κατεύθυνση από την οποία ο ήχος αποστέλλεται. Όταν το αυτί δυσκολεύεται να εστιάσει την ακουστική του προσοχή στην κατεύθυνση από την οποία αποστέλλεται ο ήχος, αυτό υποδηλώνει έναν νευροαισθητηριακό αμυντικό μηχανισμό.

4) Η ακουστική πλευρίωση. Το κάθε αυτί κάνει διαφορετική εργασία. Η εξειδίκευση του δεξιού αυτιού είναι στην επεξεργασία γλωσσικών ερεθισμάτων και γι’ αυτό παίζει ηγετικό ρόλο όταν ακούμε την ομιλία του άλλου. Όταν το δεξί αυτί παίρνει το προβάδισμα και γίνεται το ηγετικό και κατευθυντήριο, τότε η επεξεργασία του ήχου στο αριστερό ημισφαίριο είναι άμεση. Η δεξιά ακουστική πλευρίωση απορρέει με πολύ φυσικό τρόπο, από την εξειδίκευση του αριστερού ημισφαιρίου στα καθήκοντα κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης της ομιλίας. Το δεξί αυτί είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο του κυκλώματος “αυτιού – φωνής – ομιλίας – γλώσσα”. Η εξειδίκευση των αυτιών δεν οφείλεται μόνο στις περισσότερες συνδέσεις που έχει ο κάθε κοχλίας με το αντίθετο ημισφαίριο, με αποτέλεσμα οι περισσότερες πληροφορίες από το δεξί αυτί να αποστέλλονται στο αριστερό ημισφαίριο, που είναι εξειδικευμένο στην αντίληψη και παραγωγή του λόγου. Αλλά ακόμα και στο επίπεδο του κοχλία, όπου υπάρχει εξειδίκευση στην αντίληψη ακουστικών ερεθισμάτων διαφορετικής φύσης (Sininger & Cone-Wesson, 2004).

5) Η επιλεκτική ανάλυση του ήχου. Η ικανότητα του ατόμου να διακρίνει ποια από τις δύο διαφορετικές συχνότητες, δοσμένες στην ίδια ευκρινή ένταση, είναι υψηλότερη ή χαμηλότερη. Όταν αυτό γίνεται με επιτυχία, τότε το αυτί του ατόμου ακούει, ακροάται, αποκωδικοποιεί, συγκρίνει, αναλύει, ενεργοποιεί.

6) Οι αιχμές ή τα σκοτώματα (χαντάκια) που παρουσιάζουν οι ακουστικές καμπύλες του αριστερού και δεξιού αυτιού, όταν η τροχιά τους δεν είναι ανιούσα και αρμονική.

7) Οι συμμετρίες ή ασυμμετρίες ανά ζώνη συχνοτήτων που παρουσιάζουν η αέρινη και οστέινη ακουστική καμπύλη των αυτιών και η μεταξύ τους αλληλοεπίδραση. Η περιοχή από 125 – 750 Hz ονομάζεται η περιοχή του αιθουσαίου και μας δίνει πληροφορίες για το σώμα, την εικόνα του σώματος, τον ρυθμό, τον έλεγχο των διάχυτων και λεπτών κινήσεων, την νευροαισθητηριακή προετοιμασία του σώματος να παράγει κίνηση, ρυθμό, ροή λόγου ή τραγούδι. Η περιοχή από 1000 – 3000 Hz είναι η περιοχή του μεσαίου αυτιού, ή οποία μας δίνει πληροφορίες για τον λόγο, τη γλώσσα και τη λογική, την αμεσότητα συνειδητοποίησης του λόγου του άλλου, ως προς τον λογικό ειρμό και το εννοιολογικό του περιεχόμενο. Υποδηλώνει, επίσης, την επικρατούσα λογική του ατόμου ως προς το πρακτέο και την ικανότητα αναστολής ψυχαναγκαστικών και παρορμητικών τάσεων, ώστε το αποτέλεσμα να είναι επιθυμητό και λογικό.

Ο μηχανισμός της θεραπευτικής παρέμβασης

Ο Καθηγητής AlfredTomatis (1988) υπέθεσε και επέδειξε ότι μπορούμε να επιδράσουμε στο σύνολο του νευρικού συστήματος μέσω του ακουστικού οργάνου. Περιέγραψε με λεπτομέρεια την τριάδα των νευρολογικών ολοκληρωτών μέσω συγκεκριμένων νευρολογικών διαδρομών που ρυθμίζουν και τροφοδοτούν τις αιθουσαίες, οπτικές και γλωσσικές επεξεργασίες.

Η ενεργοποίηση του ηχητικού προγράμματος της μεθόδου Tomatis μπορεί να επιδράσει στα κρανιακά νεύρα. Τα οπτικοκινητικά, τροχιλιακά, απαγωγά και παραπληρωματικά κρανιακά νεύρα, λόγω της κοντινής απόστασης τους με την γέφυρα του εγκεφάλου, απέχουν μόνο χιλιοστά του μέτρου από το προσωπικό και ακουστικό νεύρο και έτσι μπορούν να ωφεληθούν από την ενεργοποίησή του.

Έτσι σ’ αυτήν την περιπτωσιολογική μελέτη η ηχητική ενεργοποίηση η οποία παρέχεται μέσω του ηλεκτρονικού αυτιού, του θεραπευτικού εργαλείου της ΑΨΦ, θεωρείται ότι συνεισφέρει σημαντικά στην ομαλοποίηση της αίσθησης, της αφής, του κινητικού ελέγχου, της συμμετρίας του προσωπικού νεύρου.

Η τυμπανική μεμβράνη ενεργοποιείται από το 10ο κρανιακό νεύρο, το πνευμονογαστρικό, που είναι και ο βασικός παρασυμπαθητικός νευρώνας του σώματος. Το πνευμονογαστρικό νεύρο συνδέεται με όλα τα βασικά όργανα του σώματος, ρυθμίζοντας τη λειτουργία τους. Η ενεργοποίηση των σπλαχνικών οργάνων και της καρδιάς είναι αναπόσπαστο τμήμα της συναισθηματικής επεξεργασίας και έκφρασης. Ο εγκεφαλικός φλοιός στον ενήλικα παίζει ρυθμιστικό ρόλο στην συναισθηματική του έκφραση, διότι μπορεί να ασκήσει επιρροή στις συναισθηματικές αντιδράσεις του ατόμου, οι οποίες ελέγχονται από ένα πιο πρωτόγονο μέρος του εγκεφάλου, το λιμβικό σύστημα. Έτσι, ο φυσιολογικός ενήλικας που αισθάνεται φόβο ή θυμό, δεν εκφράζει απαραίτητα με τη συμπεριφορά του τα συναισθήματα αυτά σε περιστάσεις που δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Οι λειτουργίες του εγκεφαλικού φλοιού, μια εκ των οποίων είναι και ο λόγος, ασκούν ανασταλτική επίδραση στις συναισθηματικές παρορμήσεις του ατόμου.

Το άτομο με κρανιοεγκεφαλική κάκωση εμφανίζει άρση των αναστολών διότι λόγω βλάβης του εγκεφαλικού φλοιού, δεν μπορεί να ρυθμίσει την συμπεριφορά του. Η ηχητική παρέμβαση, μέσω του αυτιού ενεργοποιεί τους κροταφικούς λοβούς που είναι περιοχές του λόγου και θέτει κάτω από τον έλεγχο του λόγου και της λογικής, την οποιαδήποτε ανάρμοστη συμπεριφορά. Επίσης, ρυθμίζει και τις συναισθηματικές καταστάσεις μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου.

Η λειτουργία του Ηλεκτρονικού Αυτιού

Το πιο βασικό μέρος της μεθόδου Tomatis είναι το Ηλεκτρονικό Αυτί. Το Ηλεκτρονικό Αυτί, ή αλλιώς “προσομοιωτής ακρόασης”, λειτουργεί σαν ένα ιδανικό ανθρώπινο αυτί. Μέσω του φαινομένου του εθισμού και με πλούσιο υλικό ειδικά επεξεργασμένων μαγνητοταινιών μουσικής και ήχων λόγου (φιλτραρισμένων ή αφιλτράριστων), εκπαιδεύει οστεομυϊκά το αυτί του ατόμου να αποκτήσεις τις επιθυμητές ιδιότητες ενός αυτιού που κυρίως ενεργοποιεί, που αποκωδικοποιεί, που επικοινωνεί. Το Ηλεκτρονικό Αυτί αναστρέφει τις ανεπιθύμητες πλέον νευροαισθητηριακές άμυνες, ανοίγει το ακουστικό διάφραγμα και αποκαθιστά την ενεργητική επιλεκτική ακρόαση και αυτοακρόαση στο άτομο που υποβάλλεται σε αγωγή.

Το Ηλεκτρονικό Αυτί συνδέεται με ένα μαγνητόφωνο υψηλής ποιότητας, ή με ένα άλλο ακουστικό μέσο το οποίο αποδίδει τις υψηλές συχνότητες. Το Ηλεκτρονικό Αυτί έχει τη δυνατότητα να φιλτράρει μαγνητοφωνήσεις μουσικής ή ομιλίας, μεταφέροντας τον ήχο μεταξύ δύο καναλιών, τα οποία έχουν διαφορετικές ρυθμίσεις. Ένας μηχανισμός εναλλαγής (gating) εναλλάσσει τον ήχο μεταξύ των δύο καναλιών, όταν αυτός φτάσει σε μια συγκεκριμένη ένταση. Αυτή η εναλλαγή δημιουργεί χαλάρωση και σύσφιξη στο μυϊκό σύστημα του μεσαίου αυτιού, ώστε να επιτρέψει την καλή αγωγιμότητα του ήχου και την καλή ακουστική αποκωδικοποίηση. Ο ήχος μεταφέρεται στο άτομο μέσω ειδικών ακουστικών με οστέινη και αέρινη αγωγιμότητα. Το Ηλεκτρονικό Αυτί είναι σχεδιασμένο να εκπαιδεύει το αυτί στο πλήρες εύρος των λειτουργιών του, ως ένας παραλήπτης που μπορεί να κάνει λεπτές διακρίσεις και να λειτουργεί ως γεννήτρια ενέργειας. Το δεξί αυτί εκπαιδεύεται για να είναι το ηγετικό και κατευθυντήριο αυτί, έτσι ώστε το κέντρο του λόγου στο αριστερό ημισφαίριο να έχει την πιο άμεση και αποδοτική επεξεργασία της ομιλίας. Η εδραίωση της κυριαρχίας του δεξιού αυτιού (δεξιά ακουστική πλευρίωση) ως κατευθυντήριου οργάνου, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την άμεση, γρήγορη και εύστοχη ακουστική αποκωδικοποίηση από τη σύντομη διαδρομή δεξιού αυτιού – αριστερού ημισφαιρίου, με αποτέλεσμα την ευφράδεια του λόγου, την καλή ακουστική αντίληψη του λόγου του συνομιλητή, την ικανότητα μάθησης ξένων γλωσσών αλλά και γενικά την ανθρώπινη επικοινωνία (Thompson & Andrews 1999).

Σύντομη περιγραφή του προβλήματος

Ο Μ, επαγγελματίας στο χώρο του ήχου και μουσικός, υπέστη βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση το 2002 μετά από τροχαίο ατύχημα. Νοσηλεύτηκε σε νευροχειρουργική κλινική για 7 μήνες. Σύμφωνα με ιατρικές βεβαιώσεις, εισήλθε στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση και υποβλήθηκε σε κρανιοτομή δεξιά κροταφικά για αφαίρεση αιματώματος και οστικού κρημνού. Νοσηλεύτηκε επίσης για 1 εβδομάδα για επέμβαση αποκατάστασης κρανιακού ελλείμματος-κρανιοπλαστική. Ο Μ εμφάνισε διαταραχές της συμπεριφοράς και έχει αριστερή ημιπάρεση.

Μετά την έξοδο του από την κλινική, ο Μ ακολούθησε ένα εντατικό πρόγραμμα φυσιοθεραπείας, εργοθεραπείας, λογοθεραπείας και ψυχολογικής υποστήριξης, τόσο ομαδικά όσο και ατομικά. Έχει δείξει σημαντική βελτίωση στον κινητικό τομέα και έχει πλέον σταματήσει την εργοθεραπεία. Όμως οι διαταραχές της συμπεριφοράς του, καθώς και η μεγάλη άρση των αναστολών μαζί με ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές -συνήθη φαινόμενα μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση- συνεχίζονταν όταν προσήλθε στο Κέντρο Ακουστικο-Ψυχο-Φωνολογίας (ΑΨΦ) να ζητήσει τη βοήθειά μας.

Η επίδραση της ηχητικής παρέμβασης στις δυσλειτουργικές συμπεριφορές του ατόμου με την κρανιοεγκεφαλική κάκωση

Θεωρήσαμε σκόπιμο να συγκρίνουμε τα στοιχεία (ή τις περιοχές) στην προσωπικότητα του Μ όπως αυτά προβάλλονται στην συμπεριφορά του, πριν την ηχητική παρέμβαση μέσω του Ηλεκτρονικού Αυτιού και μετά την ηχητική παρέμβαση. Αυτά είναι τα εξής: 1) επιθετικότητα, 2) παρορμητικότητα – πλήρης άρση αναστολών, 3) έλλειψη συνειδητοποίησης της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών «πρέπει» 4) συμπεριφορά σε επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων, 5) ακουστική και λεκτική επικοινωνία, 6) ευσυγκινησίες, 7) έλλειψη πρωτοβουλιών

Επιθετικότητα:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Ο Μ ήταν πολύ επιθετικός προς την μητέρα του και τον σύντροφό της, παρ’ όλο το ότι πριν το ατύχημα και την κρανιοεγκεφαλική κάκωση οι σχέσεις του και με τους δύο ήταν πολύ καλές. Χειροδικούσε προς την μητέρα του με την πιο ασήμαντη αφορμή. Είχε πολύ θυμό, νεύρα, εντάσεις, οργή, επιθετικότητα και ξεσπούσε μέσω σωματικής και λεκτικής βίας με την παραμικρή αφορμή ή και χωρίς αφορμή. Παρερμήνευε την συμπεριφορά των άλλων, π.χ., αν νόμιζε ότι ο οδηγός ταξί του έκλεβε ένα λεπτό δεν δίσταζε να τον βρίσει. Δεν ήλεγχε καθόλου το νευρικό του σύστημα.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Δεν χειροδικεί πλέον εναντίον του μητρικού προσώπου, ακόμα και όταν εκείνη γίνεται πιεστική και κατευθυντική προς αυτόν λόγω της δικής της υπερπροστασίας. Εκφράζει πολλές φορές την αγάπη του προς αυτήν και λεκτικά ή μη λεκτικά με καλύτερη ανοχή εκ μέρους του της υπερπροστατευτικής της συμπεριφοράς. Το σημαντικό είναι ότι παρ’ όλο που εξακολουθεί να πιστεύει ότι η μητέρα είναι κατευθυντική, υπερπροστατευτική και κουραστική, ωστόσο η συμπεριφορά του προς αυτήν είναι η πρέπουσα. Γενικά η διάθεσή του είναι πολύ καλή, πράγμα που αναγνωρίζει και συνειδητοποιεί. Ο Μ είναι πολύ θετικός για τα ωφέλη που έχει αποκομίσει από την ηχοθεραπεία.

Παρορμητικότητα – πλήρης άρση αναστολών:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Ανάρμοστη συμπεριφορά προς τις γυναίκες. Δεν είχε κοινωνική αιδώ. Συμπεριφέρονταν απρεπώς στο προσωπικό του Κέντρου κατά την έναρξη της ηχοθεραπείας. Φώναζε, προσέβαλε, προκαλούσε την προσοχή με αρνητικό ρεπερτόριο συμπεριφορών του. Δεν υπήρχε κανένας αυτοέλεγχος συμπεριφοράς του. Έβριζε τα άλλα άτομα που έκαναν ηχοθεραπεία και αρνιόταν να καθίσει μαζί τους στην ίδια αίθουσα. Ζητούσε να κάθεται μόνος του σε χωριστό δωμάτιο.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Ελέγχει καλύτερα το νευρικό του σύστημα. Έχει καλύτερο αυτοέλεγχο. Η συμπεριφορά του προς τις γυναίκες έχει βελτιωθεί σημαντικά. Στο Κέντρο μας συμπεριφέρεται πλέον θετικά προς το προσωπικό, είναι ευγενικός, χαμογελαστός, φιλικός. Εκφράζει συναισθήματα αγάπης για ορισμένα άτομα, κυρίως του φίλους του. Μας αναφέρει ότι ανακάλυψε για πρώτη φορά ότι έχει μέσα του αγάπη, και αυτό του προκάλεσε ευχάριστη έκπληξη. Κατά την διάρκεια της ηχοθεραπείας, δεν μένει πλέον απομονωμένος σε ένα άλλο δωμάτιο αλλά κάθεται μαζί με όλους του άλλους, ακόμα και με εκείνους που στην αρχή του προγράμματος τους έβριζε. Τώρα η σχέση του μαζί τους είναι πολύ φιλική.

Έλλειψη συνειδητοποίησης της κοινωνικής συμπεριφοράς και των κοινωνικών «πρέπει»:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Τηλεφωνούσε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας χωρίς να του περάσει από το μυαλό ότι αυτό θα ενοχλούσε τον άλλον. Επέμενε ότι γνώριζε κάποια θέματα, ακόμα και όταν το άλλο άτομο ήταν το πλέον αρμόδιο. Θεωρούσε τον εαυτό του τέλειο και όλους τους άλλους υποδεέστερους του. Είχε “ξεχάσει” αρμόζουσες κοινωνικές συμπεριφορές. Έφτυνε, τριπλοχτυπούσε το εισιτήριο του λεωφορείου, γελούσε ανάρμοστα και χωρίς λόγο, αγόραζε πράγματα χωρίς να έχει λεφτά να τα πληρώσει.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Έχει καλύτερη επίγνωση του χρόνου που πρέπει να γίνονται ορισμένα πράγματα, ώστε να μην ενοχλεί τους συνανθρώπους του. Δεν φτύνει πλέον, δεν παραβιάζει τους κανονισμούς των λεωφορείων ως προς τα εισιτήρια. Δεν γελάει ανάρμοστα και χωρίς λόγο. Δεν έχει απρεπή συμπεριφορά προς τις γυναίκες. Πληρώνει ό,τι αγοράζει. Στις σχέσεις του με το προσωπικό του Κέντρου είναι ευγενικός και φιλικός.

Συμπεριφορά σε επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Δεν άκουγε τον άλλον. Θύμωνε όταν ο άλλος είχε διαφορετική γνώμη από τον ίδιο. Πίστευε πως έπρεπε όλοι οι άλλοι να συμφωνούν μαζί του. Όταν κάτι δεν πήγαινε καλά σε διαπροσωπικές σχέσεις, πάντα έφταιγε ο άλλος. Ήταν φιλύποπτος, ανασφαλής, απειλητικός.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Στην διαφορετική γνώμη του συνομιλητή του από τη δική του, είναι διατεθειμένος να δει και την άλλη πλευρά. Άρχιζε να νιώθει σιγουριά, εμπιστοσύνη στους συνανθρώπους του, να μην είναι πλέον απειλημένος. Αναφέρει πως υπάρχουν και καλοί άνθρωποι. Με το προσωπικό του Κέντρου εκφράζεται αυθόρμητα, κάνει χιούμορ, μοιράζεται ευχάριστες εμπειρίες του μαζί τους και είναι αγαπητός.

Ακουστική και λεκτική επικοινωνία:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Δεν έκανε καλή ακουστική αποκωδικοποίηση, ούτε καλή ακρόαση. Διέκοπτε τον άλλον όταν μιλούσε, χωρίς να του αφήνει περιθώρια να ολοκληρώνει την πρότασή του. Απαντούσε χωρίς να έχει ακούσει προηγουμένως αυτό που του έλεγε ο άλλος. Είχε ψυχαναγκαστική εμμονή με την σωστή χρήση των λέξεων. Άκουγε μόνο αυτό που τον συνέφερε και αρνιόταν ν’ ακούσει ό,τι δεν τον συνέφερε.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Εστιάζει καλύτερα την ακουστική του προσοχή σ’ αυτά που του λέει ο άλλος. Τα κατανοεί καλύτερα. Μιλάει με τους φίλους του, κάνει πάρτυ, περνάει καλά, είναι χαρούμενος, νιώθει ότι είναι αποδεκτός από τους φίλους του και αυτό τον ευχαριστεί πολύ. Ψέλνει σε εκκλησιαστική χορωδία. Έχει λιγότερη ψυχαναγκαστική εμμονή ως προς την σωστή χρήση των λέξεων. Επίσης τεκμηριώνει λεκτικά την άποψη του με το σωστό λεξιλόγιο και με σωστά επιχειρήματα. Μπορεί να ακούσει από τον άλλον και ό,τι τον συμφέρει αλλά και ότι δεν τον συμφέρει.

Ευσυγκινησίες:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Η συναισθηματική του κατάσταση ήταν ευμετάβλητη. Είχε αυτοοίκτο και πολύ αρνητική αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Έχει πλέον καλή διάθεση, αγάπη, θετικά συναισθήματα, περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Συγχωρεί τη μητέρα του όταν εκείνη παραφερθεί και του ζητήσει συγνώμη.

Έλλειψη πρωτοβουλιών:

Πριν τη δική μας παρέμβαση: Δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία να πράξει ό,τι επιθυμούσε, χωρίς να του το προτείνει ο άλλος. Δεν διεκδικούσε τα δικαιώματά του. Δεν διορθωνόταν από τα λάθη του.

Μετά τη δική μας παρέμβαση: Στον τομέα των πρωτοβουλιών, υπήρξε σημαντική πρόοδος. Αποφάσισε σε ποιες κοινωνικές ομάδες θα συμμετείχε και από ποιες θα αποχωρούσε.

Συμπεράσματα

Η μέθοδος της ΑΨΦ δίνει τη δυνατότητα παρέμβασης σε επίπεδο νευρολογικής επεξεργασίας, με ευεργετική επίδραση στα στοιχεία της δυσλειτουργικής συμπεριφοράς που το άτομο με εγκεφαλική βλάβη εμφανίζει. Επίσης θετικά συμπεράσματα βρέθηκαν σε μια άλλη περιπτωσιολογική μελέτη με άτομο που είχε υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (Trumps, 2004). Τα στοιχεία της δυσλειτουργικής συμπεριφοράς στην παρούσα περίπτωση αντιστοιχούν σε μετρήσιμες παραμέτρους του ΤΨΔ. Όταν οι παράμετροι του ΤΨΔ αλλάξουν, παρατηρούμε και αλλαγές στη συμπεριφορά του ατόμου.

Βιβλιογραφία

Sininger, Y. S., & Cone-Wesson, B. (2004). Asymmetric cochlear processing mimics hemispheric specialization. Science, 305, 1581.

Thompson, B. M., & Andrews, S. (1999). The emerging field of sound training. IEEE Engineering in Medicine and Biology, March/April, 89-96.

Tomatis, A. (1988). Το αυτί και η ζωή. Εκδόσεις Χιωτέλλη.

Trumps, M. (2004). Tomatis Method: Integrator of rehabilitation in a traumatic brain injury (TBI) case study. Ricochet, 1, 23-29.